Žensko lice Subotice

Subotičanke o kojima se ne priča

0 0
Read Time:2 Minute, 27 Second

Olga Stanković, koja je bila jedna od sedam žena delegata kada se glasalo za prisjedinjenje Srbiji,  bila je i  počasna članica Društva koja je učestvovala u mnogobrojim akcijama, koje je organizovala Dobrotvorna zadruga Srpkinja Subotice. Reč je o prosvetno- humanitarnom udruženju srpskih žena u Austro-Ugarskoj, koje je imalo odličnu saradnju sa sličnim bunjevačkim, jevrejskim, mađarskim i nemačkim udruženjima.

Do danas nisu objavljena istraživanja o životu i radu Bunjevki. Na osnovu uvida u deo bunjevačkih glasila može se konstatovati da su svoje vreme, posle Velike narodne skupštine, posvetile organizovanju dobrotvornih priredbi, pomagale i hranile sirotinju, školovale mlade i talentovane sugrađanke.

Subotičanke Mara Đorđević Malagurski, Katica Rajčić, Manda Sudarević, Olga Stanković i Anastazija Manojlović, Danica Konjević, Mica Radić predstavljaju žene ispred svog vremena koje su  svojim radom utirale put načelima rodne ravnopravnosti, a za uzvrat ostale su zaboravljene.

Kada danas govorimo o poznatim Bunjevkama onda je uglavnom reč ženama koje rade na očuvanju bunjevačkog jezika.[1] I dalje se vodi borba, za očuvanje bunjevačkog identiteta i verovatno zbog toga većina kulturnih radica, umetnica i književnica, koje su predstavljene u radu u mnogim naučnim radovima se navode, kao da su hrvatske umetnice iako su one za života, jasno iznosile svoje opredeljenje i bunjevačko poreklo. Ovi stavovi kao što i Milena Dragičević Šešević elaborila  u svome radu ”Mizoginija u obrascima masovne kulture” potiču od masovnih medija koji na određeni način vide pripadnike i pripadnice manjinskih zajednica stereotipno ih prikazuju.

Feminističko nasleđe u Vojvodini zasniva se na individualnom radu i zalaganju borkinja za ženska prava, gde su pored obrazovanja žene bile i društveno-politički angažovane. Istraživanja ove teme mogu doneti važna saznanja iz delokruga istorije  ženskog delovanja  i načina borbe jer ono može da posluži  i kao primer za osvajanje novih i dalje neosvojenih prostora slobode za žene ne samo u Srbiji, nego bilo gde u svetu. Po nekima od navedenih žena nazvana je ulica ili trg, ali je uglavnom teško pronaći bilo kakva javna obeležja i sećanja na njih. Reč je o pravim pionirkama kada govorimo o učešću u političkom kulturnom i humanitarnom radu i životu. Njihovom uspehu prethodila je teška borba, a svojim radom su uticale ne samo na Suboticu nego i današnju Srbiju.

Više o ovoj temi pročitajte u glasniku Baština broj 50


[1]Bunjevački jezik je strandardizovan 2018.godine. Deca sada pohađaju izborni predmet Bunjevački jezik sa emelentima nacionalne kulture, a od školske 2019/20 godine treba da se uvede  predmet na bunjevačkom i u srednje škole gde učenici iskažu zainteresovanost za učenje Bunjevačkog jezika sa elementima nacionalne kulture.

Tekst je  nastao  u okviru projekta “Žensko lice Subotice“,  koji je realizovan uz podršku grada Subotice. Za sadržaj priloga odgovornost isključivo snosi Udruženje građana „Malin“ i redakcija portala “Ecofeminizam”.Stavovi koji su u tekstu ne odražavaju nužno stavove grada Subotice.

About Post Author

Sandra Iršević

Borkinja za zdravu životnu sredinu, ljudska prava, rodnu ravnopravnost. Feminizam shvatam kao borbu za ostvaranje osnovnih ljudskih prava muškaraca i žena i u skladu sa time se i ponašam.
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %