U Subotici nema otkupne stanice za staklo.

Srpska fabrika za reciklažu „Grejač“ je jedina fabrika na prostorima Srbije, Makedonije, Bosne i Hercegovine, gde se prerađuje staklo. Kapacitet na godišnjem nivou iznosi 30.000 tona raznih vrsta ambalažnog stakla. SFR a.d. Grejač je do januara 2017. bila u sastavu Yioula Group, sa sedištem u Atini, koja je bila lider u proizvodnji i reciklaži staklene ambalaže na Balkanu i u jugoistočnoj Evropi. U januaru ove godine Yioula Group se pripaja BA Vidros grupi sa sedištem u Portugalu, a samim tim i SFR a.d.  Grejač.BA Vidros sa osam fabrika u Portugalu, Španiji, Nemačkoj i Poljskoj, tržištem u jugozapadnoj i centralnoj Evropi i dnevnom proizvodnjom od više od 14 miliona komada boca i tegli pripajanjem s Yioula Group svoje poslovanje proširuje i na jugoistočnu Evropu.

Slajd je preuzet iz prezentacije Ivana Nikolovski, a govori o reciklažnom procesu.

Danas se u Evropskoj uniji reciklira više od 50% generisanog otpada dok se u Srbiji reciklira svega 15%. Prema podacima Udruženje Reciklera Srbije tih 15% (u tonama) iznosi oko 300.000 tona od kojih jedna trećina spada u opasan otpad (elektronski i električni otpad, medicinski otpad, ulja, gume i slično).Prema podacima reciklera na tržištu Srbije od 2013. godine gotovo i da nema značajnog rasta sakupljanja ambalažnog otpada, dok je trend izvoza neprerađenog otpada sve prisutniji. Reciklaža starog papira je u 2015. godini dostigla rekordnih prerađenih 181.000 tona, ali je udeo sirovine iz uvoza tada povećan na čak 45%”, kaže Nataša Đereg ispred CEKOR-a.

Staklu je potrebno i više od 5000 godina da se raspadne, a to možemo najbolje da vidimo iz nakita od stakla iz Antičke Grčke ili Egipta. Međutim, staklo ima pozitivnu stranu, jer može da se reciklira bezbroj puta i da ne izgubi svojstvo ili kvalitet.

Recikleri ambalažnog otpada se žale da nemaju podršku ni zaštitu države, i da su prinuđeni da uvoze otpad po znatno višim cenama, kako bi popunili svoje proizvodne kapacitete..Sve ovo dovoljno govori koliko ova oblast ima potencijala, ali da nedostaje intervencija države i politička volja. kako za zapošljavanje, a takođe i za izvoz.Što se tiče stakla, u Srbiji se ono u nedopustivo maloj meri reciklira. Ogromni deo otpadnog staklo se u Srbiji odlaže na nesanitarne deponije i smetlišta, i meša sa ostalim komunalnim i kućnim opasnim otpadom, jer država nije ništa učinila da se ekonomski isplati reciklaža stakla. A da ne zaboravimo, staklo nije razgradiv materijal, pa sav stakleni otpad koji bacimo u prirodu i na deponije zauvek ostaje tamo”, obajašnjava Nataša Đereg za portal ecofeminizam.com.

Reciklažom se smanjuje potrošnja energije za 40%, zagađenje vazduha 20% i korišćenje vode za 50%. Nije moguće reciklirati ogledala, neprovidno staklo ili keramiku. Srpska Fabrika Stakla (SFS) je jedini srpski proizvođač staklene ambalaže; u vlasništvu je Srbije gasa (63%), Bugarske fabrike stakla Pleven (25%), a ostatak je u vlasništvu kompanije. U ovom trenutku, SFS reciklira samo slomljeno staklo iz svoje fabrike (odbačeno), staklo klijenata (oštećeno), i mali deo od privatnih sakupljača.

Godišnja potražnja za staklom u Srbiji je između 130-150K ton/god, od čega se u SFS proizvede otprilike 30%, a ostatak se uvozi.

Reciklažom jedne flaše od stakla uštedi se energija koja je dovoljna da sijalica od 100W svetli 4h!

Staklo može da se reciklira 100% i da se neograničeno puta iznova koristi! 1 reciklirana staklena flaša sačuva toliko energije koliko je potrebno kompjuteru da radi 25 minuta!

By Sandra Iršević

Borkinja za zdravu životnu sredinu, ljudska prava, rodnu ravnopravnost. Feminizam shvatam kao borbu za ostvaranje osnovnih ljudskih prava muškaraca i žena i u skladu sa time se i ponašam.