Ana Bešlić: vajarka sa vizijom

Prva akademska vajarka u Subotici Ana Bešlić (1912-2008)  izrađivala spomenike, kao i skulpture u složenim prirodnim i arhitektonskim prostorima.  Ana Bešlić je primer predstavnika posleratne jugoslovenske skulpture. Ona se izdvaja po tome što je van tradicionalnih tokova tražila putokaz ličnog razvoja, a izgradila je individualni svet oblika koji se realizuje jezikom čiste forme.

“Postavka koja se odnosi na radove Ane Bešlić, postavljena je u okviru jedne šire izložbe koja se tiče jugoslovenskih autora iz zbirke Gradskog muzeja Subotica, koja je otvorena u avgustu 2017.godine.  Ono što je u ovoj postavci prikazano jesu radovi koji su deo legata koja je Ana Bešlić poklonila Subotici. To su uglavnom radovi koji obuhvataju njen stvaralački period od 60-tih godina prošlog veka. Ovde vidimo njen pastel koji spada u seriju poslednjih radova. Ova celina predstavlja njene asocijativne forme, oble površine i njeni najapstraktniji radovi.Ana Bešlić je bila priznata u svom radu i živele je u okruženju koje je priznaje„, kaže Ljubica Vuković Dulić, kustostkinja i istoričarka umetnost u Gradskom muzeju Subotica, Ljubica Vuković Dulić. (2018: U Gradskom muzeju Subotica završena je izložba “Slikarstvo i vajarstvo jugoslovenskih autora iz umitničke zbirke Gradskog muzeja Subotica, II deo)

Inače, Ana Bešlić je bila ponosna Bunjevka jugoslovenski orijentisana, koja je izrađivala spomenike, kao i skulpture u složenim prirodnim i arhitektonskim prostorima.

Foto: Sandra Iršević

Kretala se stilski od perioda realizma do krajnje apstrakcije odnosno razlaganje formi. Ono što u Subotici mi možemo videti i jesu sve te njene faze. Ukoliko pogledamo u otvorenom prostoru „Majke i sina“ u Aleksandrovu koja je skulptura postavljena. Po bisti realističkih formi Mije Mandića, Matije Gupca u Tavankutu pa sve do ovih apstraktnih koje se čuvaju u Gradskom muzeju.”, kaže Ljubica Vuković Dulić, kustostkinja i istoričarka umetnost u Gradskom muzeju Subotica, Ljubica Vuković Dulić. (2018: U Gradskom muzeju Subotica završena je izložba “Slikarstvo i vajarstvo jugoslovenskih autora iz umitničke zbirke Gradskog muzeja Subotica, II deo)

Svojom izložbom priređenom sa Đorđom Božanom otvara gradsku izložbenu salu u Subotici 1954.godine.Jedna je od osnivača vajarske grupe “Prostor 8” 1957. godine.

Foto: Sandra Iršević

Izlagala je na brojnim izložbama skulpture. Uručena joj je nagrada dr Ferenc Bodrogvari, i Pro urbe 1997.godine kada je održana njena poslednja izložba Belo, volim te ,belo. Ana Bešlić je primer predstavnika posleratne jugoslovenske skulpture. Ona se izdvaja po tome što je van tradicionalni tokova tražila putokaz ličnog razvoja, a izgradila je individualni svet oblika koji se realizuje jezikom čiste

forme. Nakon završetka rata vratila se u Beograd 1945.godine, na Akademiju likovnih umetnosti, kod Sretena Stojanovića i Radeta Stankovića. Kada je završila Akademiju, Ana Bešlić ulazi u Majstorsku radionicu Tome Rosandića.

Savet za nauku i umetnost je 1948. godine osnovao majstorske radionice. Saradnike majstor je birao putem konkursa. Ana Bešlić je tokom svoga rada izrađivala je i spomenička i skulpturalna dela koja se svojom formom razlikuju od velikih monumentalnih spomenika.

Tu se posebno izdvaja tema i oblik spomenika. Na primer, Majka i sin – spomenik žrtvama fašizma u Aleksandrovu kod Subotice (1955), Ptice fontana na Paliću (1957), Spojene forme u parku vile Izvršnog veća Srbije Beograd (1961), Grupa postavljenja ispred dispanzera u Subotici (1965), Baklja sećanja u Bajmoku (1971), i drugo.

Tekst je  nastao  u okviru projekta “Žensko lice Subotice“,  koji je realizovan uz podršku grada Subotice. Za sadržaj priloga odgovornost isključivo snosi Udruženje građana „Malin“ i redakcija portala “Ecofeminizam”.Stavovi koji su u tekstu ne odražavaju nužno stavove grada Subotice.