Da li treba zaštiti Tavankutsku, odnosno Čikerijsku šumu?

Peščarski karanfil panonski je endem koji se prostire uz severnu granicu Srbije, a nedavno je pronađen I u Mađarskoj. Jedino njeno nalazište u Srbiji nalazi se na Subotičkoj peščari. Na IUCN crvenoj listi se vodi kao DD, što znači da o njemu nedostaju podaci. Zbog toga nije ni čudno, da je peščarski karanfil pronađen u Tavanskurskoj, odnosno Čikerijskoj šumi. Od 2012.godine do danas se rade intezivna istaživanja, kako bi se ovaj deo šume zaštitio.

Čikerija: od 1918.godine selo podeljeno granicom.

Čikerija je deo MZ „Tavakut“. Uglavnom žive stari ljudi. Čikerija nije mala i broji oko 100 ljudi i jedna od lepših mesta u Subotici.U zaostatku smo sa zaštitom Čikerijske šume. Sa Čikerijom sa Mađrske strane potpisali smo sporazum o bratimljenju i nadamo se da će se steći uskovi za otvaranje graničnog prelaza. Sa druge strane, želimo da zaštitimo naši šumi u kojoj su pronađene su izuzetne biljne vrednosti, kao i insekti”, predsednik SMZ Tavankut Goran Mihaljević

Ideja oko zaštite Tavankutske šume potekla je od biologa Gabora Mesaroša koji vršio različita istraživanja. Na portalu svoje organizacije Protego, on je naveo da ispitivanjem Tavankutske šume koja naišli su na vrstu mrava koju ranije nisu primetili.

Tavankutska šuma je mešovita listopadno četinarska šuma koja je u proteklom periodu pretrpela značajne uticaje čoveka i u smislu planske sadnje i u smislu poremećaja nivoa podzemnih voda zbog intenzivne regulacije okolnih tokova.

 Šuma je vrlo aridna i najveći deo godine se oseća jaka suša. Fauna inseka ima određene specifičnosti ali je trpi snažne uticaje predacije krupnih mrava (Lasius cf. niger) kojih ima svuda po šumi. Na šumskim prolancima naišli smo na nekoliko karakterističnih gnezda u vidu humki, koje ovi mravi grade gomilanjem okolnog materijala. Njihova veličina i boja su nam ukazivali da je možda reč o vrsti koja pripada grupi velikih šumskih mrava (Formica rufa grupa), koja su kod nas zaštićene  Pravilnikom o proglašenju i zaštiti strogo zaštićenih i zaštićenih divljih vrsta biljaka, životinja i gljiva. Pažljivom identifikacijom materijala utvrdili smo da se radi o vrsti Formica pratensis.  Vrsta je široko rasprostranjena u Evropi ali je svuda uočen trend njihovog povlačenja. Za razliku od vrste Formica rufa, koja preferira guste i tamne šume, ova vrsta se nalazi uglavnom u proređenim šumskim ilišumo-stepskim staništima gde svoja gnezda grade na toplim, sunčanim ali zaštićenim mestima“, navodi se na sajtu protego.rs od 17.april 2014.godine.